

เป็นเวลานานตั้งแต่เด็กจนโต ครอบครัวนี้มีสามคน บ้านหลังนี้ย้ายมาได้ประมาณสิบปี แม่ไม่สบาย เป็นโรคเกี่ยวกับ อาการทางประสาทที่เรียกว่า Panic และความดัน ส่วนพ่อร่างกายแข็งแรงออกกำลังกายทุกวัน กิจการที่บ้านขายวัสดุก่อสร้าง พ่อเป็นคนขยัน แม่ก็ขยันทำทั้งงานบ้านและงานในกิจการ ว่างๆก็ขายแอมเวย์ ผมจะไปกลับระหว่างหอกับบ้าน ถ้าช่วงไหนเรียนหนัก ก็จะกลับบ้านน้อยหน่อย แต่ถ้ากลับทีแม่จะดีใจมาก บ้านจะดูเป็น”บ้าน”มากขึ้น แต่ถ้าไม่กลับนานๆทีไร มันจะมีปัญหาทุกทีและพอมีปัญหาทีไร บ้านที่อยู่ จะคล้ายโรงบาล ไม่มีความรู้สึกอุ่นๆ ทุกคนต่างอยู่ต่างกินไม่มีบทสนทนาระหว่างพ่อกับแม่ มีแต่ผมคนเดียวที่คอยเชื่อม เค้าสองคนได้ ผมถ่ายภาพพวกนี้ไปเรื่อยๆ โดยการหาเรื่องราวจากสิ่งที่เป็นอยู่ สุดท้ายรุปภาพพวกนั้นจะมีค่ามากต่อการสะท้อนความเป็นอยู่ในด้านลบๆ ของบ้านผม
ตุลาคม 28, 2009 ที่ 5:45 am |
บางทีชีวิตจริงๆมันก็ยิ่งกว่าละครที่เราดูกันอีกเนอะ
(ภาพคุณมันเหงาจริงๆ…)
มกราคม 7, 2010 ที่ 3:20 am |
Love your story jung
ตุลาคม 13, 2010 ที่ 7:27 pm |
แค่รูปภาพกับข้อความก็ถ่ายทอดออกมาได้เข้าใจง่ายและสื่ออารมณ์ได้ดีมากเลยครับ
ผมเป็นคนนึงที่มีสภาพแวดล้อมและที่บ้านไม่ปกติ มันทำให้ขบคิดอะไรมากขึ้น
เป็นแรงขับดันในจากด้านลบได้ดีทีเดียว แต่ถึงงั้นผมก็ไม่กล้าเล่าเรื่องราวแบบนี้เท่าไร
ชอบผลงาน แนวคิด วิธีการหลายๆอย่างมากเลยครับ
ตุลาคม 14, 2010 ที่ 12:59 pm |
ขอบคุณมากครับ ^ ^
ตุลาคม 14, 2010 ที่ 12:57 pm |
ขอบคุณมากฮะ ^ ^